W dniu 24 kwietnia 2026 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIV Wydział Cywilny (SSO Jacek Tyszka, sygn. XXIV C 2190/20) w sprawie przeciwko Powszechnej Kasie Oszczędności Bankowi Polskiemu S.A. wydał wyrok, w którym:
1. umorzył w części roszczenie o zapłatę (w związku z cofnięciem powództwa z uwagi na potrącenie)
2. ustalił, iż umowa kredytu Własny Kąt Hipoteczny z 19 czerwca 2008 roku zawarta przez powodów z pozwanym jest nieważna.
3. zasądził od PKO BP łącznie na rzecz powodów 57.860,67 PLN i 15.136,04 CHF z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 9 listopada 2023 roku do dnia zapłaty.
4. zasądził od PKO BP na rzecz powodów 11.934 PLN z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu.
W ocenie Sądu przedmiotowa umowa z czerwca 2008 roku, choć określona jako kredyt złotowy, miała charakter kredytu denominowanego w walucie obcej, przy czym mechanizm przeliczeń oparty był na tabelach kursowych banku ustalanych jednostronnie przez pozwanego. Taki sposób kształtowania zobowiązania został uznany za sprzeczny z prawem oraz rażąco naruszający interesy konsumenta. Sąd podkreślił również, iż umowa nie zawierała żadnych mechanizmów ograniczających ryzyko kursowe, co skutkowało możliwością nieograniczonego wzrostu zobowiązania powodów, mimo iż kredyt został wypłacony i miał być spłacany w złotych polskich.
W konsekwencji powyższych wad Sąd uznał, iż umowa jest nieważna w całości, co uzasadniało uwzględnienie powództwa o ustalenie jej nieważności. Jednocześnie Sąd wskazał, iż roszczenie powodów o zwrot spełnionych świadczeń było co do zasady usprawiedliwione, jednak nie mogło zostać uwzględnione w całości. Wynikało to z faktu, iż w toku postępowania, w dniu 8 listopada 2023 roku, powodowie złożyli skuteczne oświadczenie o potrąceniu swoich wierzytelności z wierzytelnością pozwanego banku o zwrot wypłaconego kapitału. Sąd uznał to potrącenie za skuteczne, wskazując, iż wierzytelności powodów były już wymagalne, a wierzytelność pozwanego była bezsporna co do zasady. W rezultacie doszło do wzajemnego umorzenia wierzytelności do wysokości wierzytelności niższej, tj. wierzytelności przysługującej bankowi.
W związku z powyższym Sąd uznał, iż cofnięcie powództwa przez powodów w zakresie objętym potrąceniem było uzasadnione, skuteczne i nie wymagało zgody strony przeciwnej, gdyż nastąpiło przed pierwszą rozprawą. Cofnięcie to doprowadziło do umorzenia postępowania w tej części jako bezprzedmiotowego. W pozostałym zakresie Sąd zasądził na rzecz powodów kwoty odpowiadające świadczeniom nienależnie spełnionym na podstawie nieważnej umowy, uznając, iż świadczenia te nie miały podstawy prawnej.
Odnosząc się do rozstrzygnięcia o kosztach, Sąd wskazał, iż powodowie powinni zostać uznani za stronę w całości wygrywającą sprawę. Podkreślono, iż zarówno uwzględnienie powództwa co do nieważności umowy, jak i zasądzenie świadczeń, a także umorzenie postępowania w części wynikającej z potrącenia, przemawiają za takim rozstrzygnięciem. Sąd zaznaczył, iż ocena wyniku sprawy dokonywana jest według stanu na dzień wniesienia pozwu, na który to moment roszczenia powodów były w pełni uzasadnione. W konsekwencji sąd obciążył pozwanego całością kosztów postępowania.
Wyrok jest nieprawomocny.
Sprawę prowadziła adw. Anna Wolna-Sroka z Kancelarii Adwokackiej Czabański Wolna-Sroka S.K.A
